ديشب كه بهم زنگ زدي نميدوني چقدر خوشحال شدم داداش جون چرا نمياي شهر ما با هم بريم تخت جمشيد، پاسارگاد، نقش رستم، شاه چراغ، باغ ارم، آرامگاه سعدی و كلي جاي ديگه انقدر بگردونمت تاشب خسته بري هتل حيف كه نميتوني بياي خونمون و منم نميتونم به بابام بگم كه داداش گلي مثل تو دارم داداش بابا اگر بفهمه زنده زنده كبابم ميكنه.

داداش يادته اصفهان جايي كه براي اولين بار هم دیگه رو دیدیم من اصفهان بودم و توهم اصفهان بودي بدون اينكه هردومون بدونيم تا اينكه من اومدم بلاگت نظر بذارم و هم داشتی برای من کامنت میذاشتی بعد کلی چت و گفتگو من فهمیدم که تو توی همون کافینتی هستم که تو بهم گفتی صاحبشی یه کافینت توی اصفهانی توی خیابون فلان و کوچه فلان من داشت قلبم میومد توی دهنم منم هی بهت نگاه میکردم و بهم گفتی چیه تابحال آدم ندیدی و من همینچور نگاهت میکردم و بعد بهت آدرس همون کافیت خودت رو دادم اون لحظه قیافت دیدنی بود از هیچ کدوم از مشتری ها پول نگرفتی تا اینکه فهمیدی که من کیم خوب دست خودم نبود و از رفتارت خندم گرفته بود توهم کافینت رو تعطیل کردی باهم رفتیم کلی قدم زدیم چقدر بهمون خوش گذشت انگار همین دیروز بود الان هم اگر بیای شیراز کلی بهمون خوش میگذره و کلی باهم تفریح میکنیم.

امشب منتظر زنگت هستم تا جواب بگیرم